Wie aan crypto denkt, ziet waarschijnlijk grafieken, koerssprongen en handelaren die midden in de nacht hun telefoon checken. Maar achter Bitcoin en andere digitale munten zit technologie die voor veel meer kan worden gebruikt dan financiële speculatie.
Blockchain duikt inmiddels op in de fysieke wereld. Soms als slimme oplossing voor een serieus probleem, soms in een toepassing die bijna te vreemd klinkt om waar te zijn.
Van huizen verwarmen met Bitcoin-miners tot koeien die als digitaal onderpand dienen: dit zijn drie bizarre toepassingen van crypto en blockchain, oplopend van opmerkelijk tot ronduit absurd.
Grote beweging in bitcoin of XRP? Je ziet ’t als eerste op onze Instagram.
1. Een Finse stad verwarmen met Bitcoin
Bitcoin-mining staat bekend als een energie-intensief proces. De krachtige computers die transacties verwerken en nieuwe bitcoins produceren, gebruiken niet alleen veel elektriciteit, maar genereren ook enorme hoeveelheden warmte.
In Finland wordt onderzocht hoe die warmte nuttig kan worden ingezet.
Bitcoin-miner Marathon Digital Holdings gebruikt bij een proefproject de restwarmte van zijn miningapparatuur om water te verwarmen.
Dat warme water stroomt vervolgens via een ondergronds leidingnetwerk naar woningen. Dit systeem staat bekend als stadsverwarming.
Het project heeft een vermogen van 2 megawatt en levert verwarming voor een stad met ongeveer 11.000 inwoners. In plaats van de warmte simpelweg te laten ontsnappen, wordt deze dus gebruikt om Finse huishoudens warm te houden.
Dat is niet alleen comfortabel tijdens een koude winter. Het project moet ook helpen om de CO2-uitstoot en operationele kosten te verlagen.
Bitcoin-mining als digitale radiator: zo vreemd is dat eigenlijk nog niet.
2. Koeien als onderpand op de blockchain
Een koe is waardevol bezit. Toch is het voor Braziliaanse boeren lastig om een lening te krijgen met hun dieren als onderpand.
Het probleem is dat een koe ziek kan worden, minder melk kan produceren of zelfs kan overlijden. Voor banken en investeerders maakt dat het dier tot een behoorlijk onzeker onderpand.
Het Braziliaanse technologiebedrijf Cowmed probeert dat probleem op te lossen door melkkoeien te tokeniseren.
Daarbij wordt iedere koe gekoppeld aan een digitaal bezit op de blockchain. Hierdoor kan het dier formeel als roerend goed worden geregistreerd en als onderpand worden gebruikt.
De koeien dragen hiervoor een slimme halsband die verbonden is met hun digitale token. Deze halsband volgt voortdurend gegevens over de gezondheid en het gedrag van het dier.
Investeerders hoeven daardoor niet blind te vertrouwen op de mededeling dat Berta vandaag prima in haar vel zit: ze kunnen de informatie digitaal controleren.
Tijdens een pilot met tien melkkoeien werd op deze manier een lening van ongeveer 17.000 euro verstrekt. Inmiddels dragen al zo'n 100.000 koeien een halsband van Cowmed om hun gezondheid te laten monitoren.
De technologie biedt boeren een nieuw alternatief voor traditionele financiering. Tegelijkertijd verlaagt de continue gezondheidscontrole het risico voor de partij die de lening verstrekt.
Het klinkt misschien als een aflevering van Black Mirror op de boerderij, maar voor boeren kan een koe op de blockchain het verschil betekenen tussen wel of geen toegang tot kapitaal.
3. Poepen voor crypto in Zuid-Korea
De meest bizarre toepassing vinden we op het Ulsan National Institute of Science and Technology, oftewel UNIST, in Zuid-Korea.
Professor Cho Jae-weon ontwikkelde daar het milieuvriendelijke BeeVi-toilet.
De naam is afgeleid van de combinatie van een bij en een visie. Het toilet gebruikt een vacuümpomp, waardoor veel minder water nodig is om menselijke ontlasting af te voeren.
Vervolgens wordt de ontlasting naar een ondergrondse tank gestuurd. Daar breken micro-organismen het afval af en zetten het om in methaangas. Dat gas kan vervolgens worden gebruikt voor een gasfornuis, een boiler en een brandstofcel in het gebouw.
Een gemiddelde dagelijkse productie van 500 gram ontlasting kan ongeveer 50 liter methaangas opleveren. Dat is voldoende om circa 0,5 kWh elektriciteit op te wekken.
Volgens de berekeningen van het project zou een auto met die hoeveelheid energie ongeveer 1,2 kilometer kunnen rijden.
Maar het toilet produceert niet alleen energie. Gebruikers ontvangen ook een virtuele munt genaamd Ggool, het Koreaanse woord voor honing. Eén toiletbezoek kan maximaal 10 Ggool per dag opleveren.
Studenten kunnen hun digitale beloning via een QR-code besteden op de campus. Zo kunnen ze met hun toiletbezoek onder meer koffie, noedels, fruit en boeken betalen.
Daarmee krijgt de uitdrukking geld over de balk smijten plotseling een opvallende tegenhanger.
Het BeeVi-project werd wereldwijd door nieuwsplatforms opgepikt. Sinds 2022 zijn er echter geen grote wetenschappelijke of commerciële ontwikkelingen meer gemeld die wijzen op een landelijke of internationale uitrol.
Voorlopig lijkt het daarom vooral een lokaal, educatief experiment dat laat zien hoe menselijk afval kan worden omgezet in energie én economische waarde.
