Foto: Fabio Balbi/Shutterstock
Voor veel huurders wordt 2026 een duur jaar, maar vooral mensen in de middenhuur voelen dat straks in hun portemonnee.
Juist deze groep krijgt te maken met de hoogste toegestane huurverhoging. Waar de stijging van sociale huur en de vrije sector iets wordt afgeremd, mogen verhuurders in het middensegment de huren stevig opschroeven.
Blijf eenvoudig op de hoogte – Lees mee in onze gratis WhatsApp-groep.
Middenhuur krijgt grootste huurstijging
Wie een woning huurt in de middenhuur, moet zich voorbereiden op een maximale verhoging van 6,1 procent. Die stijging mag al vanaf 1 januari 2026 worden doorgevoerd.
Het gaat om woningen met een huurprijs die grofweg tussen de 900 en 1.200 euro per maand ligt, al kunnen exacte grenzen verschillen door het puntensysteem of het moment waarop het contract is afgesloten.
De reden voor die hogere stijging ligt bij de lonen. De regels voor middenhuur zijn namelijk gekoppeld aan de cao-loonontwikkeling. Die lonen zijn het afgelopen jaar gemiddeld met 5,1 procent gestegen.
Daar mag nog eens 1 procent bovenop worden gezet. Omdat de loonstijging hoger uitviel dan de inflatie, pakt de verhoging in dit segment fors uit.
Voor veel middenhuurders is deze huurstijging een behoorlijke knauw. Deze groep valt vaak tussen wal en schip: te veel inkomen voor sociale huur, maar geen budget om makkelijk door te schuiven naar een koopwoning of dure vrije sector.
Sociale huur en vrije sector stijgen ook
In de sociale huursector blijft de maximale verhoging steken op 4,1 procent. Die gaat in per 1 juli 2026 en wordt berekend op basis van de gemiddelde inflatie over de afgelopen drie jaar, met daar nog een halve procent bovenop.
Door die methode schommelen de huurverhogingen minder van jaar tot jaar. Voor sommige lage huren gelden bovendien vaste bedragen in euro’s in plaats van percentages, en bij hogere inkomens kan juist weer een extra opslag gelden.
Ook in de vrije sector valt de maximale stijging lager uit dan in de middenhuur. Hier komt de verhoging uit op 4,4 procent.
De overheid kijkt daarbij naar inflatie en loonstijging en kiest het laagste van die twee, met daar 1 procent bovenop. Omdat de inflatie lager was dan de loonontwikkeling, drukt dat de stijging enigszins.
Volgens het ministerie is het jaarlijkse maximum bedoeld om een balans te vinden. “Het doel is om wonen in iedere sector betaalbaar te houden, terwijl verhuurders wel moeten kunnen blijven investeren in nieuwbouw en onderhoud.”
Tegelijkertijd laten cijfers zien dat huren in de vrije sector de afgelopen tien jaar sterk zijn opgelopen, vooral bij wisseling van huurders. Voor veel Nederlanders blijft huren daarmee een steeds grotere kostenpost.
