Foto: riekephotos (Shutterstock)
De Italiaanse centrale bank heeft een onderzoeksrapport gepubliceerd waarin het de risico’s van de Ethereum-blockchain modelleert. De studie, geschreven door econoom Claudia Biancotti, behandelt het netwerk niet als een speculatief bezit, maar als een stuk kritieke financiële infrastructuur waarvan de stabiliteit kan worden ondermijnd door een scherpe daling van de koers van de bijbehorende cryptomunt ether.
Volg net als duizenden anderen Crypto Insiders op Instagram – dagelijks het belangrijkste nieuws in 30 seconden.
In het kort
- De Bank of Italy heeft in een studie geanalyseerd wat er gebeurt als de prijs van ether naar nul daalt, en beschouwt dit als een infrastructuurrisico.
- Een prijscrash zou validators, de beheerders van het netwerk, kunnen doen vertrekken, wat de transactiesnelheid en de betrouwbaarheid van het netwerk bedreigt.
- De studie stelt toezichthouders voor de keuze: het gebruik van publieke blockchains voor gereguleerde financiën verbieden, of het toestaan onder strikte veiligheidsmaatregelen.
Van marktwaarde naar netwerkrisico
Het rapport, getiteld “What if Ether Goes to Zero? How Market Risk Becomes Infrastructure Risk in Crypto,” onderzoekt een extreem scenario waarin de koers van ether volledig instort. Ter context, de prijs van ether stond ten tijde van de bron op circa 3.135 dollar.
De analyse richt zich op de economische prikkels voor ‘validators’, de partijen die het netwerk beveiligen en transacties verwerken. Aangezien hun beloningen in ether worden uitbetaald, zou een waardeloze munt hen een ‘rationele reden’ geven om te stoppen met hun werkzaamheden.
Het vertrek van validators zou de totale inzet die het netwerk beveiligt verminderen. Dit zou volgens het model de verwerking van transacties vertragen en de garantie op een tijdige en definitieve afwikkeling verzwakken. Financiële diensten die op Ethereum draaien, zoals aan de dollar gekoppelde stablecoins en gedigitaliseerde effecten, zouden hierdoor direct geraakt worden.
Dilemma voor toezichthouders
De centrale conclusie van de studie is dat marktrisico in een basismunt als ether kan transformeren in een operationeel en infrastructureel risico. Dit plaatst toezichthouders voor wat de auteur een ‘lastige afweging’ noemt over het al dan niet toestaan van publieke blockchains voor gereguleerde financiële instellingen.
Eén mogelijk pad is om publieke blockchains als ongeschikt te beschouwen voor de gereguleerde financiële wereld, vanwege hun afhankelijkheid van volatiele cryptomunten. Een alternatief is om het gebruik wel toe te staan, maar onderhevig aan strenge risicobeperkende maatregelen.
Voorbeelden van dergelijke maatregelen zijn verplichte bedrijfscontinuïteitsplannen, het beschikbaar hebben van alternatieve blockchains voor noodgevallen en het instellen van minimumnormen voor de economische beveiliging van het netwerk.
