Er zijn maar weinig instituten die zo’n grote stempel op de wereld kunnen drukken als het International Monetary Fund (IMF). Die invloed zie je misschien niet zomaar, maar hij is er wel degelijk. Het instituut heeft al lang een lichte afkeer voor crypto. Deze mening is nog niet veranderd.
IMF helpt met crypto regulatie
In een persbericht schrijft het instituut dat het intern het onderzoek Elements of Effective Policies for Crypto Assets van het IMF zelf heeft besproken. Hier staan negen richtlijnen in voor landen die lid zijn van het IMF voor het reguleren van de crypto-markt.
Zo worden landen aangeraden om zichzelf te beschermen tegen de risico’s die digitale activa kunnen vormen voor het financiële systeem. Crypto zou volgens het onderzoek geen status van legal tender moeten krijgen. Legal tender betekent dat iets een wettelijke status als geld heeft. In veel gevallen betekent dit dat je de activa niet mag weigeren als je het aangeboden krijgt als betaling.
Ook valt op dat het IMF nergens ‘cryptocurrencies’ schrijft. In plaats daarvan zijn het ‘crypto-activa’, wat bevestigt dat het helemaal niets moet hebben van het concept van crypto als officiële valuta. De beleidsmaker verklaart dat de meeste bestuursleden van het IMF na deze bespreking nog steeds vinden dat cryptovaluta geen legal tender zouden moeten worden.
Algeheel verbod op crypto niet van tafel
Tegelijkertijd steekt het de crypto-markt een hart onder de riem door te zeggen dat de cryptocurrencies wettelijke duidelijkheid zouden moeten hebben. Dat betekent dat het de markt niet per se weg wil reguleren. De beoogde belemmeringen zouden in plaats daarvan de risico’s van crypto-activa moeten beperken. Ook vindt het IMF dat de onderliggende technologie zeker nuttig is – blockchain dus.
Toch zeggen sommige bestuursleden dat een volledig verbod niet uitgesloten moet worden. Crypto zou nog steeds een risico kunnen vormen voor de financiële wereld door de onderlinge verbondenheid en de groeiende adoptie.
Het IMF doet meer in de wereld dan alleen de financiële wereld reguleren en de wereldeconomie in de gaten houden. Zo kan het landen financieel helpen als ze in nood komen, zoals het met Griekenland heeft gedaan in de kredietcrisis sinds 2010.
